Eigenlijk zou het zo genoemd moeten worden, want er werden niet één maar twee akkoorden ondergetekend door de assistenten. Het is een historisch evenement avn groot belang voor beide koningkrijken (Spanje en Portugal), en hun zicht op de toekomst. Het gaf hun ook de toestemming samen te gaan zitten en te negocieren over de zaken, in plaats er ieder apart voor te vechten.
 
Op 7 juni 1494, werd in de stad Tordesillas  een akkoord getenkend tussen Castilla en Portugal. Dit akkoord verdeelde het Atlantisch oceaan door middel van een streep die van pool to pool ging, ongeveer 1480 km aan het weste van Caapverdië, het ooste van die streep hoorde toen bij de Portugese kroon en het weste bij de Castillaanse kroon.
 
Zo kwamen de Katolische Koningen en de Koning Juan II van Portugal op een overeenkomst over wat ze mochten bemachtigen onder de nieuwe wereld die ze juist hadden ontdekt.
Dit akkoord, die de oceaan in tweeën split, is een grote nieuwigheid in de geschiedenis, omdat het een grens omschrijft die zowel aard als zee in tweeën verdeeld. Deze verdeling zal ook de actuele grenzen van Zuid Amerika definiëren.
 
Op dezelfde dag, en ook in Tordesillas, ondertekenen beide koningkrijken en ander akkoord over alle andere geschillen die al lang bestonden tussen hun, zoals het beheer van de afrikaanse oppervlakte en interessen. Dit nieuw akkoord rechtvaardigt en vult het oceanisch akkoord aan.
In het Afrikaans akkoord delen Portugesen en Castellanen het rijk van Fez, voor toekomende inbezitnemingen en reguleren de rechten op vissen en varen langs de atlantische afrikaanse kust. De Castillanen krijgen de gebieden Melilla en Cazaza, en het vissen totaan Bojador, ze mogen de landen ook overvallen op die gebieden, van Bojador totaan het Río de Oro.
Dit akkoord het voor Castilla een bijzondere waarde gekregen, omdat ze pas twee geleden de reconquista hadden beëindigd, en dankzij de annexatie van Granda en dit akkoord met Portugal, werd de toekomende verovering en toename van het hispanische christanisme tegen Islam in het Noorde van Afrika gedelimiteerd, en dat was een prioritair doel van de Spaanse monarchie.
Het laatste deel van de negocieringen werd in afwezighed van de koningen voldaan. De koningen hadden hun macht in handen van allemachtige procureuren gezet. Dire voor elk koningkrijk. Voor Portugal waren die: Ruy de Sousa, zij zoon Juan de Sousa, de licentiehouder Aires Dalmada, en Esteban Vaéz als notaris. Voor Castilla: Don Enrique Enríquez, Don Gutierre de Cárdenas, en Dokter Rodrigo Maldonado. Als notaris: Fernando Álvarez de Toledo.
 
Hoewel de akkoorden op 7 juli effectief onterteknd werden en resoluut waren omdat de procureuren allemachten hadden gekregen, beslisten de overheden elkaar een vorzichtigheidstermijn te geven voordat de akkoorden bevestigd zouden zijn: 50 dagen voor het Afrikaans akkoord en 100 voor het Oceanisch akkoord, omdat ze tot 20 juni zouden moeten wachten om te kunnen weten wat de spaanse schippen in het Atlantisch oceaan hadden ontdekt. De Katolische koningen bevestigden het akkoord in Arévalo, en Juan II in Setúbal.